تاريخ : یکشنبه ۱٧ آذر ۱۳٩٢ | ۸:۱٧ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

 

در باغ های ناممکن(گزیدۀ شعر سلمان هراتی) .

با تنظیم ساعد باقری و سهیلمحمودی. نشر کتاب های جیبی وابسته به امیر کبیر.

شعر«من هم می میرم»،چند ماه پیش از وقوع «حادثه» سروده شده و گواه کشف و شهود

نسبی شاعر است:

من هم می میرم/امّا در خیابانی شلوغ/در برابر بی تفاوتی چشم های تماشا/زیر چرخ های

بی رحم ماشین ها...

نوعی اعتماد به نفس آمیخته با تواضعی ذاتی،سلوک شعری سلمان را از دیگران متمایز

می کرد...

سلمان از معدود شاعرانی است که در کتاب اول خویش درخشیده است و بسیار هم؛که

انصافاً در کارنامۀ بسیاری از شعرای نامور معاصر از این سابقۀ زلال خبری نیست.

گفتم ای دل!

مشو غافل از مرگ

دستِ دلبستگی را رها کن

خویش را دستِ این هرزه مسپار

آخر اینجا نشستن دوامی ندارد

زندگانی درنگی ست کوتاه

چون فرودِ شتابانِ فوّاره بر خاک...