تاريخ : یکشنبه ۱٧ آذر ۱۳٩٢ | ۸:٥٠ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

ببار ای برف!

شاید توانی مدفنی سازی برای

این سرایِ تیرۀ دنیا.

ببار ای برف!

شاید دانه هایِ بلورین و سپیدت،

گیرد گرمی بازارِ این نامردمانِ بی عدالت را.

آه..ببار ای برف!

ببار تا می توانی بر سرِ دل هایِ خسته

تا سردیِ ریزدانه هایِ وجودت

که لبریز ز روحِ بی انتهایِ آسمان است،

حرارتِ دل هایِ گرم پو و خسته را

کمی فرو کشاند

تا

دمی بپیوندد،

به ستاره هایِ نقره ایِ فرو افتادۀ آسمان.