تاريخ : پنجشنبه ٤ مهر ۱۳٩٢ | ۱:۱٦ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

  
خسته‌ام از این کویر، این کویر کور و پیر

این هبوط بی‌دلیل، این سقوط ناگزیر

آسمان  بی‌هدف ، بادهای بی‌طرف 

ابرهای سر به راه، بیدهای  سر به زیر
 
ای نظارۀ شگفت، ای نگاه ناگهان!

ای هماره در نظر، ای هنوز بی‌نظیر!

آیه آیه‌ات صریح، سوره سوره‌ات فصیح!

مثل خطی از هبوط، مثل سطری از کویر

مثل شعر ناگهان، مثل گریه بی‌امان

مثل لحظه‌های وحی، اجتناب‌ناپذیر

ای مسافر غریب، در دیار خویشتن

با تو آشنا شدم، با تو در همین مسیر!

از کویر سوت و کور، تا مرا صدا زدی

دیدمت ولی چه دور! دیدمت ولی چه دیر!

این تویی در آن طرف، پشت میله‌ها رها

این منم در این طرف، پشت میله‌ها اسیر

دست خستۀ مرا، مثل کودکی بگیر

با خودت مرا ببر، خسته‌ام از این کویر!