تاريخ : سه‌شنبه ۸ بهمن ۱۳٩٢ | ٥:۳۸ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

تو باز آمدی اما

طنین سکوتت چقدر سنگین است

ناگفته کجا رفتی؟!

نگو همین.حکایت پیشین است

درنگی؟!حرفی؟!دردی؟!تسکینی؟!نبود؟!چرا همیشه همین است؟!

باشد..!

دوباره سکوتم،دوباره ناگفته.

و باز صبورم و تسلیم؛خاطرت در نبودت نیز تسکین است

تو باز می روی و من

پر حرفم و حرفی نیست

فقط مهربان!

ببخش دگر بار..بغضم بدرقه شده به همراهت..!

                     آسمان فردوس