تاريخ : شنبه ۳ اسفند ۱۳٩٢ | ٤:٠٠ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

گریه کن ای خسته از جان، گریه کن..!

گریه کن تا دیده ات روشن شود..!دردِ قلبِ بی قرارت، کم شود..!

 

حرف زدن از تو که سهل است،

یاد تو که در دلم جاری می شود

نه تنها شب و روزم

که جهان هم عاشقانه می شود.

آری؛

این است حکایتِ ضربان زیبایِ عشق!

و چه فقیر است دلی که سرمایۀ عشق در صندوقچه اش ندارد!

اما..نازنین؛

اگر دیگر روزی نبودم..از یادم مبر..گاه گاهی چند لحظه به آسمان نگاه کن.

آسمان فردوس