تاريخ : سه‌شنبه ٢٧ اسفند ۱۳٩٢ | ۱٢:٥٦ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

هنگامی که به زخم های کهنه می چسبی،

به دیگران توان آن را می دهی تا به تو آسیب برسانند و زخمی ات کنند.

اما هنگامی که زخم های کهنۀ خویش را می بخشی،

رشته های تعلق خویش به آن ها را می گُسلی.

گمان نکن که اگر آن ها را ببخشی، به آن ها لطف کرده ای.

این لطفی است که تو به خودت می کنی!

«پس ببخش و فراموش کن و با آرامش درونی زندگی کن!»