تاريخ : جمعه ۱٦ خرداد ۱۳٩۳ | ٩:۱۸ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

 

این جا همه چیز موقتی است ــ تکتم توسلی ــ نشر هیلا ــ  1392 چاپ اولــ 184 صفحه

پیکان ریز موس را توی صفحه حرکت می دهم و دوباره روی قسمت درخواست های دوستی

نگه می دارم.پیکان به دستی تبدیل می شود که به بالا اشاره می کند.

درخواستی از یک پسر جوان خوش تیپ با یک پیام کوچک.

«مامان خودتی؟»

نمی دانم باید چه کار کنم.فکرش را هم نمی کردم که ممکن است او هم به دنبال پیدا کردن

من باشد.چه باید به او می گفتم؟چه جوابی داشتم که بدهم؟این که واقعاًخودم هستم.یک

لحظه یادم می رود که کیستم.

انگار نه انگار که سال هاست دارم توی این سوئیت سی متری زندگی می کنم.همین جمله

برایم کافی است.انگار دوباره با یک جمله مادر شده ام.

(این پستی است  ثابت با سطرهایی از کتاب هایی که تا کنون خوانده ام.دوستان عزیزم! چون با وجود مشغله زیاد، برای این پست ها، وقت می گذارم؛ پس لطف کنند در صورت استفاده و کپیِ پست به نام وبلاگ و منبع  اشاره کنند .متشکرم)