تاريخ : شنبه ۱٥ شهریور ۱۳٩۳ | ٦:٠٥ ‎ب.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

بادی از شمال غربی می آید و

بوی شانه های تو را

دارد

دیوارهای سیمانی را

ویران می کند

آن گاه

با گرد بادی از نام هایت

می چرخم

 و چرخ

چرخ

چرخ زنان

با شوق و با غبار

و با امید و شب

می آمیزم

و در هوای تو

از خاک و خار

کنده می شوم

نامت

این بار

آبی تر و زلال ترین نام

در بین نام های جهان است

این بار

ای یار!

نام تو،آسمان است.