تاريخ : سه‌شنبه ٢٥ شهریور ۱۳٩۳ | ۱:٠٤ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

           بیست و هفتم شهریور ماه

           روز شعر و ادب را به همۀ ادب دوستان و شیفتگان شعر تبریک می گویم.


سید محمد حسین بهجت تبریزی متخلص به «شهریار» و در شعر و طنز و فکاهه با نام

مستعار «قراضه» به روایتی در سال 1283 و به روایتی دیگر در شهریور ماه سال 1285

هجری شمسی در تبریز متولد شد.پدر او حاج آقا خشکنابی از اهل علم آذربایجان به

شمار می آمد.شهریار ایام کودکی را در روستاهای: «شنگول آباد» ، « قیش قرشاق» و

«خشکناب» تبریز گذارانده وی مقدمات علوم را در طالبیه ،مدرسۀ متحده «فیوضات» و

برخی را در نزد پدرش آموخت و در سال 1300 برای ادامۀ تحصیل به تهران آمد و 6 سال

دورۀ متوسطه را در مدرسۀ دارالفنون به اتمام رسانده و در سال 1307 وارد مدرسۀ طب

شد.شاعر آذری پس از 5 سال تحصیل در رشتۀ پزشکی کمی قبل از اخذ دیپلم در پی

یک ماجرای شور انگیز عشقی از ادامۀ تحصیل دست کشید و چندی بعد به علت اختلاف

با سران رژیم پهلوی به نیشابور تبعید شد.

او در نیشابور مدتی مهمان کمال الملک نقاش نامدار معاصر بود تا اینکه پس از یک سال

به تهران بازگشت او در سال 1308 کتابچه ای از اشعار خود را با تقریظی از شادروان بهار

به چاپ رساند،وی در این زمان 27ـ28 سال سن بیشتر نداشت.بهار شهریار را افتخار

عالم شرق شمرد.شهریار در سال 1310 وارد خدمت دولت شد و به خدمت بانک

کشاورزی و پیشه و هنر درآمد.شاعر جوان تبریزی در سال 1331 به تبریز موطن اصلی

خود بازگشت و دیگر در همان شهر اقامت گزید.شهریار در شعر معاصر به غزلسرایی

مشهور است و از نخستین شاعران موفق غزلسرای معاصر و در ردیف بزرگانی چون

بهار،رهی معیری،امیری فیروز کوهی،پژمان بختیاری،سیمین بهبهانی،فریدون

توللی،سایه و دیگران قرار دارد.

مجموعه اشعار محلی او تحت عنوان « حیدربابایه سلام» یعنی سلام بر حیدر بابا (که

نام کوهی در نزدیکی خشکناب منطقه قره چمن تبریز است) از شاهکارهای آثار

فولکوریک ایرانی و آذری است این اثر تاکنون نزدیک به 80 زبان بین المللی ترجمه و شرح

شده است.

وی در دیگر انواع شعر فارسی چون قوالب،قصیده،قطعه،مثنوی،رباعی،دوبیتی... نیز آثار

فراوان و ارزشمندی دارد.دیوان کامل او برای نخستین بار در تیرماه 1336 به چاپ رسید.

دانشگاه تبریز شهریار نامدار را به استادی افتخاری در زمینۀ زبان و ادبیات فارسی

برگزید.در فروردین ماه 1363 که به عنوان چهارمین کنگرۀ شعرو ادب و هنر ایران نام

گرفت،آخرین تجلیل از استاد شهریار به عمل آمد.استاد شهریار در روز یکشنبه 27

شهریور ماه 1367 در پی یک بیماری مزمن ریوی در بیمارستان مهر تهران در گذشت و

جنازه اش، پس از یک تشیع و تجلیل با شکوه به تبریز انتقال یافته و در مقبرة الشعرای

این شهر در کنار خاقانی شروانی،اسدی طوسی،ظهیر الدین

فاریابی،قطران،همام،شکیبی تبریزی و ثقة الاسلام تبریزی به خاک سپرده شد.

مجموعه تلویزیونی شهریار که به کارگردانی کمال تبریزی در سال1384ساخته شده و در

آن جلوه‌هایی از زندگی این شاعر به تصویر کشیده شده‌است، در سال1386 از شبکه دو

سیما به نمایش درآمد و از جانب مردم مورد استقبال قرار گرفت.

 

" برگرفته از کتاب زندگینامه شاعران ایران "