تاريخ : پنجشنبه ٢٧ شهریور ۱۳٩۳ | ۱٠:۳٠ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

نفسی برایم هست از این همه دوندگی..؟

.

.

 

نازنین!!

قهوۀ چشمانت را که بنوشم

می شوم همان آسمانِ آبیِ آرام.

برای گرفتنِ دستانت تویِ هوا چنگ می زنم

اما..

سردیِ فضایِ سکوت رویِ دستانم می کوبد!!

با رویایِ یک فنجان از قهوۀ چشمانِ تو از دستِ حضورت

از خواب می پرم!!

                          آسمان فردوس