تاريخ : پنجشنبه ٢٠ آذر ۱۳٩۳ | ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

پروانه های خاطرت در سرم چرخ می زنند!

تمام دلتنگی هایم را

بر گُردۀ باد می نشانم..

هر گاه نشسته بر نیمکتِ فراغتِ پائیزی

سنگینی غباری را بر روی شانه ات حس کردی

بدان

دلتنگی های دختری در دور دست به مقصد رسیده است

مسیحای جوانمرد من..

در سکوت زمستانت،اخوان را برایم دوره مکن.

                                                             آسمان فردوس