تاريخ : یکشنبه ۱٢ بهمن ۱۳٩۳ | ٤:٥٠ ‎ب.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

زمان لحظه ای بایست!!

حال نازنین..نزدیک تر بیا

دقایقی شانه هایت را به من تعارف کن..

می خواهم در حد چند دقیقه اما به وسعت یک عمر دلتنگی گریه کنم

قول می دهم بعدِ اشک های ریخته

کوله ام را از روی دوش آسمان برداشته و بروم..

آهای..!!با شما بودم!کسی آنجا نیست؟!

یکی بیایید این بار امانت..را تحویل بگیرد سحر نزدیک است..

                                                                                آسمان فردوس