تاريخ : سه‌شنبه ٤ فروردین ۱۳٩٤ | ٢:٥٥ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

نازنین..

این روزگار را باور مکن

لبخندش به سردیِ کوه هایِ برف گرفتۀ بهاری است!

دستم را بگیر و با خود ببر

اینجا غبارِ غربت را زیرِ انگشتانم لمس می کنم.

نه!!

همه اش حرف بود..!

شاخه ای از بهار

فقط قایقِ کاغذی ام را بیشتر در گودالِ باران فرو برد..!

                                                                       آسمان فردوس