تاريخ : جمعه ٢٩ شهریور ۱۳٩٢ | ٥:٥۳ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس


♦انتظار ظهور و فرج امام زمان (عج)، با اذیّت دوستان آن حضرت، سازگار نیست!


♦چه قدر حضرت [امام زمان (علیه السلام)] مهربان است به کسانی که اسمش را می

برند و صدایش می زنند و از او استغاثه می کنند؛ از پدر و مادر هم به آنها مهربان تر

است!

♦مهمتر از دعا برای تعجیل فرج حضرت مهدی (عج)، دعا برای بقای ایمان و ثبات قدم در

عقیده و عدم انکار حضرت تا ظهور او می باشد.


♦افسوس که همه برای برآورده شدن حاجت شخصی خود به مسجد جمکران می روند،

و نمی دانند که خود آن حضرت چه التماس دعایی از آنها دارد که برای تعجیل فَرَج او دعا

کنند!

♦قلبها از ایمان و نور معرفت خشکیده است. قلب آباد به ایمان و یاد خدا پیدا کنید، تا

برای شما امضا کنیم که امام زمان (عج) آن جا هست!

♦اشخاصی را می خواهند که تنها برای آن حضرت باشند. کسانی منتظر فرج هستند که

برای خدا و در راه خدا منتظر آن حضرت باشند، نه برای برآوردن حاجات شخصی خود!



♦به طور یقین دعا در امر تعجیل فرج آن حضرت، مؤثّر است، اما نه لقلقه.


♦آری، تشنگان را جرعۀ وصال و شیفتگان جمال را آب حیات و معرفت می دهند. آیا ما

تشنۀ معرفت و طالب دیدار هستیم و آن حضرت آب حیات نمی دهد، با آن که کارش

دادرسی به همه است و به مضطرّین عالم رسیدگی می کند؟!

♦ائمه (علیهم السلام) فرموده اند: شما خود را اصلاح کنید، ما خودمان به سراغ شما

می آییم و لازم نیست شما به دنبال ما باشید!

♦تا رابطۀ ما با ولیّ امر: امام زمان (عج) قوی نشود، کار ما درست نخواهد شد. و قوّت

رابطۀ ما با ولیّ امر (عج) هم در اصلاح نفس است.

♦چه قدر بگوییم که حضرت صاحب (عج) در دل هر شیعه ای یک مسجد دارد!


♦هر کس که برای حاجتی به مکان مقدّسی مانند مسجد جمکران می رود، باید که

اعظم حاجت نزد آن واسطۀ فیض، یعنی فرجِ خود آن حضرت را از خدا بخواهد.

♦خدا می داند در دفتر امام زمان (عج) جزو چه کسانی هستیم! کسی که اعمال بندگان

در هر هفته دو روز (روز دوشنبه و پنجشنبه) به او عرضه می شود. همین قدر می دانیم

که آن طوری که باید باشیم، نیستیم!

♦آیا می شود رئیس و مولای ما حضرت ولیّ عصر (عج) محزون باشد، و ما خوشحال

باشیم؟! او در اثر ابتلای دوستان، گریان باشد و ما خندان و خوشحال باشیم و در عین

حال، خود را تابع آن حضرت بدانیم؟!

♦اگر اهل ایمان، پناهگاه حقیقی خود را بشناسند و به آن پناه ببرند، آیا امکان دارد که از

آن ناحیه، مورد عنایت واقع نشوند؟!

♦با این که به ما نه وحی می شود نه الهام، به آن واسطه ای که به او وحی و الهام می

شود توجه نمی کنیم؛ در حالی که در تمام گرفتاری ها – اعمّ از معنوی و صوری، دنیوی

و اُخروی – می توان به آن واسطۀ فیض؛ حضرت حجّت (علیه السلام)، رجوع کرد.

♦حضرت غائب (عج) دارای بالاترین علوم است؛ و اسم اعظم بیش از همه در نزد خود آن

حضرت است. با این همه، به هر کس که در خواب یا بیداری به حضورش مشرّف شده،

فرموده است: برای من دعا کنید!

♦راه خلاص از گرفتاری ها، منحصر است به دعا کردن در خلوات برای فرج ولیّ عصر (عج)؛

نه دعای همیشگی و لقلقۀ زبان… بلکه دعای با خلوص و صدق نیّت و همراه با توبه.

بخش هایی از سخنان آیت الله بهجت دربارۀ امام زمان.عج.(برگرفته از وبسایت مهدی یاوران313)