تاريخ : پنجشنبه ٢٧ فروردین ۱۳٩٤ | ٧:۱٠ ‎ب.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

زیبای من! آیینۀ تنها شدنم باش 

انگیزۀ  وابسته به دنیا شدنم باش 

با من نه به اندازۀ  یک لحظه صمیمی

اندازۀ در عشقِ تو رسوا شدنم باش

لبخند بزن اخمِ مرا باز کن آنگاه

سرگرمِ تماشایِ شکوفا شدنم باش

چون اشک بر این دامنِ خشکیده فروبار

ره توشۀ از درّه به دریا شدنم باش

حالا که قرار است به گرداب بیفتم

دریایِ من! آغوش پذیرا شدنم باش

یک لحظه به شولایِ مسلمانیم آویز

یک عمر ولی شاهدِ ترسا شدنم باش

مگذار که چون پنجره ای بسته بمانم

ای عشق! بیا معجزۀ  وا شدنم باش