تاريخ : سه‌شنبه ٢٩ اردیبهشت ۱۳٩٤ | ٩:۳٠ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

بی درد

بی حرف

بی اشک

اما با قدری بغضِ کال

در سکوت تو را نگاه می کنم و دم نمی زنم که چه بر من می گذرد!

بی هوا خاموش می شوم

مبادا دوباره غبارِ خستگی ام بر شانه های تو بنشیند.

اما اعترافی دیگر..؛عطر خوبی ات سینه ام را پُر کرده!مدهوشم کرده!

اگر دیدی لاله هایِ سرخِ لبخند پی در پی بر لبانت می شکفد؛

بدان دلتنگی های این دل خسته بوده که با عشق به سوی تو پرواز می دهم..!

                                                                                                  آسمان فردوس