تاريخ : یکشنبه ۱٤ تیر ۱۳٩٤ | ۱٠:٠٠ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

مولا جان..من به فدای تو

هر آنچه از شما برایم تداعی می شود نه خشم تو که مهربانی توست.

وقتی به ناگاه دلم پر می کشد و دعای فرج روی لبم زمزمه می شود؛

دیگر بار با خود می گویم:

دیدی آسمان..!باز این مولا بود که یاد ما کرد و لبریز محبت او شدیم.

این هنر زیبای اوست که همه را دلتنگ و بی قرار خود می کند.

                                                                                 آسمان فردوس