تاريخ : دوشنبه ۱٢ امرداد ۱۳٩٤ | ٢:٥٥ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

پنجره را ببند!

ای بادِ چموش!پریشان مکن زلفِ پنجه در پنجۀ شب را!

مگر نمی دانی بی قراری می شنود؛

آنگاه سازِ ناکوکِ " دلِ دیوانۀ تنها،دلِ تنگ " به دست

در کوچه هایِ خیسِ باران

تصنیفِ عشق زمزمه می کند؟!

آرام بگیر ای منِ خسته از ایستادگیِ آسمان

بشکن این بغضِ تلخِ در شُرُفِ تلاطمِ دریا

بر روی صندلیِ خالیِ حضور بنشین

آسوده چشم بر هم گذار.ببین.. قاصدک در راه است مسافری تو را بیدار خواهد کرد.

                                                                                               آسمان فردوس