تاريخ : جمعه ۳٠ امرداد ۱۳٩٤ | ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

واژۀ « پاتوق » واژه ای است که بیشتر در زبان عامیانه استفاده می شود.

در لغت نامۀ دهخدا آورده شده که کلمۀ پاتوق از زبان ترکی گرفته شده است.

یعنی تقریباً از ریشۀ باداخ یا باداق گرفته شده به معنای محل تجمع.

به طور کلی معنایی که برای واژۀ پاتوق در بین مردم تعریف می شود چنین است:

جایی که کسی معمولاً ساعت های بیکاری خود را در آن می گذراند.

اما آنچه برای واژۀ « پاتوق » در فرهنگ های لغت بیان شده:[pātoq]

ــ جایی که کسی معمولاً ساعت‌های بیکاری خود را در آن می‌گذراند.

ــ [قدیمی] جایی که پرچم را نصب کنند و گروهی دور آن جمع شوند؛ پای عَلَم.

ــ در گویش و لهجۀ دزفولی / [پاتُوق] پاتق ، محل استقرار موقت

ــ پاتوغ، کانون، لنگر، مجمع، محفل، مرکز، میعادگاه، وعدهگاه

ــ پاتوق به انگیسی / den, haunt, nest, port of call, rendezvous, tryst

ــ پاتوق به عربی / محطة , مزار , ملتقی

و به سردسته و کسی که پاتوق را اداره می‌کند،« پاتوق دار » می گویند.

پاتوق به جای دنج و راحتی می گویند که فردی با دوستان صمیمی اش اوقات می گذراند.