تاريخ : شنبه ۳۱ امرداد ۱۳٩٤ | ٢:٠٠ ‎ق.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

چون سنجاقکی با بال های خیس

در گرداب ِ دریایی توفنده چرخ می خورم و تاب

این پاره آتشِ کوچک،اسیر قفسِ چپِ سینه ام

شراره ها بر آسمان می افشاند

نفس هایم در مشتِ فشردۀ عشق به شماره افتاده است

به حرف آمد که؛عطر خوش پرواز چه وسوسه انگیز در اتاقت پیچیده است..!

                                                                               آسمان فردوس