تاريخ : شنبه ۱٤ شهریور ۱۳٩٤ | ٤:٤٥ ‎ب.ظ | نويسنده : آسمان فردوس

دلم گرفته است نپرس چرا،من هم آدمم گاهی لبریز می شوم..

دلِ ابری ام مرا یاد حضرت یوسف انداخت.قدری از آن را برای شما تعریف می کنم؛

زمانی که برادران یوسف او را در چاه انداختند او در چاه به خداوند گفت:

ــ خدایا به حق پدرانم من را از قعر این چاه نجات بده.

پدرانش که بودند..حضرت یعقوب..بعد حضرت اسحاق..بعد حضرت ابراهیم..همه پیامبر!

خداوند متعال فرمود:

ــ ای یوسف پدران تو چه حقی به تو دارند؟

حضرت یوسف گفت:

ــ پدران من پیامبرند.

خداوند به زیبایی به او خطاب قرار داد:

ای یوسف اگر می خواهی تو را از چاه نجات بدهم من را به حق محمد و آل محمد قسم بده.

شیرینی این داستان در جانم می نشیند؛آه.او پبامبر بود.

اما من چه..من حتی ذره ای بیش نیستم!

قلبم از بغض تَرَک برمی دارد و اشک می شکفد..

خدای مهربانم!

تو را قسم می دهم به حق محمد و آل محمد،این انتظار را تمامش کن.دیگر انتظار تا کجا.

                                                                                             آسمان فردوس

   

                                                                                                          عکس از اینستاگرام استاد نظری