اولین روز را به یاد می آورم

بیست و پنجم شهریورِ نود و دو  بود.. که اینجا اومدم

چه زود گذشت.. چه روزهای خوش و پر خاطره ای اینجا با دوستان سپری شد

" همیشه دلتنگ آسمانم " خونۀ دلتنگی های من بود.. هست.. 

و هیچ کس جز خودم رمز و راز های این نوشته ها و پُست ها را نمی بینم

و تو نازنین.. همیشه اینجا حضور داشتی ؛

در سطر به سطرِ عبارات و اشعاری که تایپ می کردم و لحظه ها می گذراندم.

 

و دیگر بار امروز بیست و پنج شهریور.. تولد وب آسمان؛

می تواند نقطۀ آغازی دوباره باشد و شاید هم نقطه ای پایان..!

مدت هاست اینجا سوت و کور شده و دیگر دوستانم نیستند؛

هستند و نیستند؛ تنها به این دلیل که به خاطر اختلال پرشین بلاگ وب باز نمی شود

و شایدم مشغله ها و فراموشی ها. هر کجا هستند خوش باشند و شاد و خوب.

اما اگر آدم ها بخواهند از هم یاد کنند؛ راه ها بسیار است، اراده کافی است و مهربانی.

 

/ 0 نظر / 26 بازدید